



Animatiefeature #37
Release: 18 juni 1999
![]()
Interessante Feiten:
De film werd geregisseerd door Chris Buck en Kevin Lima. De laatste was tevens de regisseur van "A Goofy Movie (1995)."
De leidinggevende
makers van de film, maakten in maart 1996 een trektocht van twee weken door
Afrika om inspiratie op te doen. Ze zagen hier onder andere dat
met stof
bedekte olifanten een wat roder uiterlijk hadden. De roodachtige kleur van
Tantor is hier een direct gevolg van.
Glen Keane, lead animator van de figuur Tarzan, liet zich bij zijn bewegingsontwerp inspireren door zijn toentertijd vijftienjarige zoon, die gek is op extreme sporten zoals skateboarden, snowboarden etc. Dit is in de bewegingen van Tarzan duidelijk terug te zien.
Dit werd mede mogelijk
gemaakt door de speciaal voor deze film ontwikkelde "Deep
Canvas" software, die ervoor zorgde dat de figuren zich in een
driedimensionale omgeving konden bewegen. De schilders van de
achtergronden
werd voor bepaalde scènes gevraagd om hun penselen neer te leggen en de
driedimensionale achtergronden in "Deep Canvas" te creëren.
Gedurende de productie
van Tarzan woonde en werkte Glen Keane, lead animator van de figuur Tarzan,
in Parijs. Nadat hij de figuur Pocahontas
had geanimeerd in de gelijknamige film, trok hij er een jaar tussenuit met
zijn familie om zelf materies als beeldhouwen en anatomie te bestuderen aan
de École des Beaux Arts. In juni 1996
werd hij door de regisseurs en de
producent gevraagd om de lead animatie van Tarzan op zich te nemen. Hij
stelde als enige eis om in Frankrijk te kunnen blijven en te werken vanuit
Disney's animatiestudio in Parijs, die ook reeds had meegewerkt aan "A
Goofy Movie (1995)," "The
Hunchback of Notre Dame (1996)," en de Titan scène in "Hercules
(1997)." Keane liet zich bij de anatomie van Tarzan ook helpen door
één van zijn professoren aan de École des Beaux Arts, Thomas Wienc. Hij
tekende Keane de spiergroepen voor in zijn schetsen. Een
kerngroep van vijf
animators (door Keane omgedoopt tot de cinque samurai) werd door
Keane onderwezen tot co-animators voor Tarzan.
Vanaf het begin van het productieproces van de film wilden de regisseurs absoluut niet dat Tarzan zou zingen, omdat dat volgens hen niet geloofwaardig zou overkomen. Daarom lieten ze Phil Collins, die de songs componeerde, ze zelf inzingen. Collins zong ook de soundtrack in van de Duitse, Franse, Italiaanse en Spaanse versie.
Ondanks zijn drukke
tourschema gedurende de vier jaar die de productie van Tarzan in beslag nam,
stuurde Phil Collins toch regelmatig demo's naar de studio in Burbank,
vanuit zijn eigen opnamestudio in Zwitserland. De regisseurs vonden veel van
deze demo's zo goed, dat sommige stukken in de film rechtsreeks van deze
eerste demotapes afkomstig zijn.
In één van de scènes maken Mrs. Potts en haar zoon Chip uit Beauty and the Beast nog een cameo-appearance als het theeservies van Professor Porter en zijn dochter Jane.
Terk zou aanvankelijk een mannelijke gorilla zijn. Er kon echter geen passende stem voor deze figuur gevonden worden. Men was eigenlijk op zoek naar een Rosie O'Donnell-achtige stem. Uiteindelijk is O'Donnell dan ook gevraagd. Ze stemde toe onder de voorwaarde dat ze ook een lied zou mogen zingen. Dit werd uiteindelijk "Trashing the Camp."
Aanvankelijk was de
vechtscène op de boot de climax van de film. Toen deze echter eenmaal
gemonteerd was, realiseerden de regisseurs zich dat ze het karakter
van Tarzan verloren
waren door deze scène zich niet te laten afspelen in
Tarzans eigen wereld. Het lianengevecht tussen Tarzan en Clayton was veel
dramatischer en speelde zich bovendien wèl af in Tarzans wereld.
Bruce Smith, die eerder Warner Bros' "Space Jam" regisseerde was de lead animator voor Kerchak. Om het uiterlijk en de bewegingen van deze gorilla zo realistisch mogelijk te laten lijken, woonde hij een dissectie van een overleden gorilla tijdens een college dierengeneeskunde bij. Hij bestudeerde zelfs American football vanwege de interactie met andere figuren.
![]()